De overval op Kim Kardashian in Parijs is inmiddels alweer oud nieuws. Maar omdat het incident een aantal interessante zaken in zich heeft –met name voor professionals in het brede spectrum van risicomanagement-, willen we het behandelen in deze blog. Sommige mensen zien deze gebeurtenis als een inside job, anderen vinden dat Kim zelf de aanleiding is.  Zij is immers degene die loopt te pronken met dure sieraden op ongeveer alle sociale platformen die er bestaan. ‘Ja, en dan vraag je erom’, is hun mening.

We analyseren deze casus en proberen vast te stellen waar het binnen het risicomanagement van Kim als marketingtool misging.

De context: BV Kardashian
De BV Kardashian haalt haar bedrijfscontinuïteit uit exposure. Hoe meer hoe beter! Om de omzet te waarborgen, hebben zij een van de stevigste PR machines die er bestaat. En deze doet zijn werk uitstekend: Kim heeft alleen al op Instagram 85 miljoen volgers. Miljoenen mensen willen zich identificeren met de familie. Een individueel persoon en een complete  familie is verworden tot een ongelofelijk krachtig merk. Wanneer Kim een sieraad draagt en showt op haar social media, heeft dit enorme impact op het merk van dat sieraad: gegarandeerde omzet. Merken zijn dan ook meer dan bereid om deze top-influencer te betalen (omzet) dan wel te sponsoren om hun merk door haar te laten promoten. Met een massaverkoop als resultaat. Kim doet voor producenten en retailers wat zij zelf nooit kunnen realiseren qua exposure en verkoop. Oftewel, de belangen binnen BV Kardashian zijn groot en de organisatierisico’s moeten beheerst worden.  Maar hoe zit het met de persoonsgebonden risico’s? Hoe integraal zijn die benaderd?

Persoonsgebonden risico’s
De persoonsgebonden risico’s voor Kim ontstaan onder andere daar waar zij in bezit is van kostbare en zeldzame goederen en tegelijkertijd relatief makkelijk te benaderen en bereiken is voor het grote publiek. Met een muisklik weten we waar ze zich bevindt, waar en met wie zij werkt, vakantie viert en wat haar planning is. Het plannen van misdrijven wordt criminelen zo makkelijk gemaakt. Zo ook bij de overval. Men bleek in staat om met de beschikbare informatie het misdrijf onopvallend voor te bereiden, uit te voeren en daarna (tot nu toe)  in de anonimiteit te verdwijnen. Het vermoeden is uitgesproken dat de sieraden niet het eigendom waren van de familie. Deze theorie sluit aan bij aan bij het business concept. Doordat alle bewegingen en verblijven van Kim in Parijs te achterhalen zijn, is het ook vrij simpel om erachter te komen welke maatregelen in en rond het pand en de persoon in kwestie zijn genomen en welke tijd er is om een criminele activiteit uit te voeren. De wetenschap dat zij bezittingen heeft ter waarde van miljoenen, is een no-brainer. Dus voorbereiding, geduld en monitoring via internet waren de ingrediënten voor een geslaagde operatie.

Organisatierisico’s
Continuïteit en afhankelijkheid zijn organisatierisico’s binnen BV Kardashian die sterk worden beheerst. Het is immers onacceptabel dat de aandacht (via social media) vermindert of helemaal stopt en daarmee het business concept in duigen valt. We mogen er van uitgaan dat er een punt gaat komen dat de aandacht uit zal gaan naar een andere persoon die als rolmodel zal gaan dienen voor miljoenen mensen. Tot die tijd moet de financiële administratie op volle toeren blijven draaien.

Bescherming personen versus bescherming bezit
De gekozen risicobehandeling is dus het minimaliseren van de risico’s door passende maatregelen. Echter door het business concept ontstaat nu een risico in de persoonlijke levenssfeer. Kim droeg ten tijde van de overval een sieraad van zo’n $ 4,5 miljoen en in het appartement lag totaal voor zo’n $ 9 miljoen. Het financiële risico bij verlies zal overgedragen zijn aan een verzekeraar of simpelweg worden geaccepteerd/aanvaard. We mogen ervan uitgaan dat de financiële positie van de familie zodanig is, dat men van die vervangingswaarde niet wakker ligt. Om de persoonsgebonden risico’s te minimalieren, is gekozen voor de nabijheid van beveiligers in de directe omgeving van de familieleden. Vraag die wel bij ons opkomt, is wat de exacte taak is van deze beveiligers. Het op afstand houden van opdringerige fans? Fans overschrijden de grens van het toelaatbare snel in hun benadering van hun idolen. Veelal dienen de persoonsbeveiligers om de lichamelijke integriteit te bewaken of te beschermen bij bedreiging van het leven. Fysiek dus. Maar als het om waarde gaat van miljoenen, dan is het fysieke aspect niet afdoende. Het ging in het incident niet om Kim, maar om haar bezit.

Conclusie
De keus die is gemaakt voor het maatregelenpakket was wellicht de juiste voor de bescherming van personen, maar onvoldoende voor de beveiliging van kostbaarheden. We mogen in dezen wel concluderen dat de scope waarbinnen de risico’s inzichtelijk moesten worden gemaakt, te smal is opgezet. Er was sprake van een mate van schijnveiligheid. De opdrachtgever bepaalt de hoogte van het budget en daarmee voor een groot deel de uitvoering van de beveiliging. Vanzelfsprekend is die invloed vaak onwenselijk voor de professionals, maar in de commerciële wereld zal er altijd sprake zijn van deze spanning.  De risicoperceptie van de opdrachtgever en beslisser wordt in veel gevallen beïnvloed door bijvoorbeeld kosten. De behoefte om bij een kleine kans op een negatief effect flink te investeren is vaak laag. Dan gaat het over acceptabele vaak over financiële gevolgen. Maar niet over acceptabele persoonlijke gevolgen en de daarmee gepaarde impact!

Risicomanagement in het private domein is ongelooflijk complex. In het bijzonder als zakelijke en persoonlijke belangen dwars door elkaar heen lopen en een integrale visie op risico’s ontbreekt. Een onafhankelijk team is in staat om een neutraal advies te geven over maatregelen. Zij kunnen realistische aanbevelingen doen en daarmee schijnveiligheid uitsluiten. Toepasselijk, als het gaat om een reality soap